ligaw na diwa

boredom strikes again.

2008-01-18T13:47:00.000+08:00

hay.

wala na naman ako sa mood mag-express ng sarili ko.

i want to do so many things, pero tinatamaan na naman ako ng ispiritu ni juan tamad.

hay.

I'LL BE BACK... SOON. _o_

another boring day.

2007-09-14T09:32:00.000+08:00

haay.

boring.

boring..

boring...

la na naman ako sa mood e. tinatamaan na naman ako ng ispiritu ni juan tamad.

haay.

sayang pa naman ang pagkadanda-danda kong hair-do.. tas subangot naman ang peys ng lolah mo.

haay.

uhm... ayun.

namimiss ko na yung dating mundo ko, kung saan malaya kong nagagawa ang mga nais kong gawin.

kung naglalaro ngayon sa iyong utak kung ano namang dinadrama ko at magagawa ko din naman ang mga naisin kong gawin, aba... maghulus-dili ka muna...

ibang-iba ang tinatakbuhan ng mundo ko ngayon. bakit kamo? kasi iba pa rin yung kalayaan na wala kang aalalahaning may nakamasid na mga mata sa'yo. (gets mo?)

yun... at yun.

marami akong mga diskursong nais ipamahagi, kaya lang kanino ko naman magagawa yun dito, diba?

pansin ko nga e, iba yung ingay ko noon sa ingay ko ngayon.

haay.

haay..

haay...

[I WANNA GO HOME. . . T.T]

Ang Hatol. (part i)

2007-09-11T21:35:00.000+08:00

Bukas na nga ibababa ang hatol sa dating pangulong Joseph Estrada. At ano nga ba ang masasabi ko?

Mahirap kasing mag-judge e. Lalo pa't wala pa akong pakialam sa mundo nung mga panahong kumukulo pang parang lava ang tensyon sa kaniyang administrasyon. Basta ang natatandaan ko, January 20 (or 21) 2001 bumaba sa pwesto si Erap.

At bumalik na naman ang tensyon sa nalalapit na paghatol sa kanya. Maraming mga kuru-kuro, komento, spekulasyon... o kung ano man ang pwede mo pang maitawag doon.

Basta ako, bukas (o sa susunod) na lang ako magkokomento, time na ko e.. hay.

paggising ng natutulog na diwa.

2007-09-11T20:38:00.000+08:00

W-o-0-o-h ...

matagal-tagal na akong hindi nakakapag-update ng blog ah! haha

sa di mabilang na mga kadahilanan, pero nagingibabaw pa rin ang katamaran (oo, at aminado naman ako dun e. ahmpf!), kaya inabot ng ilang buwan bago napakelaman ko 'tong blog na 'to.
at kung bakit pa kasi nauso pa ang salitang yan... yan tuloy, marami na akong napalagpas na masalimuot at oh-so-grabe-to-death na mga happenings sa makulay kong life. (naks!) haha

(altogether now: makulay ang buhay... makulay ang buhay sa kabilang buhay... wah. corni.)

anyways, anyhows, anywhys... ibalik natin ang diwang minsan nang naligaw sa mundo ng kahayupan. (masaklap, tama ba?)
minsan ngang natulog ang aking diwa, at napapanahon na rin na gisingin siya sa bangungot ng kasarimlan.

hay.

__0-0-0__

lingid sa kaalaman ng iilan, lumipat na nga ako ng paaralan (o unibersidad, para mas magara). hay naku, biglaan nga e. pano ba naman kasi ang aanga-angang diwa(ta), hindi sumunod sa mga nakakatanda. iniisip kasi niya na kaya niyang patakbuhin ng basta-basta ang buhay niya. pasaway, sa madaling salita (o makapal ang mukha, para mas graVeh). ayun, yung pag-asang matupad ang pinapangarap na legal management course e naudlot pa. kung baga sa lobo, hawak mo na, lumipad pa. ayun. (so to make this very, VERY long story short...) napadpad ako sa panibagong komunidad. as in PANIBAGONG KOMUNIDAD.

ano ba kamo naging reaksyon ko sa unang pagtapak sa aking "bagong mundo?"

CULTURE SHOCKED. period.

aba syempre, dahil sa nakasanayan mo nang maging malaya sa pinanggalingan mong mundo, pakiramdam mo yun na lang din ang takbo ng mundong bago mong pakikitunguhan. (and i mean the other way around).. but i was wrong... very wrong.

nung mga unang araw ko nga doon e super duper lonely ang pakiramdam ko eh. although meron naman akong nakilalang "bagong frend/s", most of the time e mag-isa pa rin ako... dahil super duper irreg din naman ako.
(ay hindi pala, first day ko doon e nalula ako sa mga iranians, pakistanis, at ilan pang mga kauring alien)

anyways, me ilang linggo (o buwan) din ako nangapa sa bago kong "mundo", lalo pa't sobrang laki ng pagkakaiba ng taong pinakikisalamuha ko noon sa ngayon. pero di naglaon e nakasanayan ko na din naman.. nakapag-adjust baga.

ayun. pero me parte sa aking diwa ang naiwan ko nung lumipat ako sa aking "bagong mundo"... yun ay ang pakikialam ko sa kahayupan ng lipunan na minsan ko nang pinapasyal-pasyalan.

__0-0-0__

binalikan ko ang dati kong mundo para sunduin ang naiwan kong diwa. paano ba kamo? aba'y sa tulong ni kevin (ebz.. :p), syempre. inalog niya ang natutulog kong diwa para makialam na sa takbo ng lipunan. sayang nga lang at hindi ko naipagpatuloy ang naumpisahang misyon sa uste. pero humirit siya... "meron namang mga kapatiran diyan sa 'bagong mundo' mo, bat hindi mo doon ipagpatuloy?"

ang sagot ko: may bago akong misyon na kailangan at obligadong gampanan. hindi man yun akma sa misyon na nauna ko nang ninais, ipagpapatuloy ko pa rin yun sa pamamagitan ng pagsigaw ng saloobin.

__0-0-0__

"Ang kagandahan ng pagsusulat, ikaw mismo natututo sa mga totoo mong saloobin." -bob ong

binalikan ko uli ang mga kwento ni bob ong matapos ang mahaba-habang panahon. napagtanto ko, sa totoo lang, malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil isa siya sa mga gumigising sa natutulog kong diwa. marami ang naibahagi niya sa akin upang hindi maging indifferent sa kahayupan ng lipunan at makialam kahit man lang sa pagsusulat.

pagsusulat. kung tutuusin, palpak ako dyan. bakit kamo? kasi hindi naman ako tulad ng mga kaklase ko noon na super duper talentado talaga pagdating sa panitikan. gusto ko rin na ma-improve (kahit paano) ang nalalaman ko sa pagsusulat. naalala ko, pinacritique ko kay kuya vince aguilar (aka long-lost-brother-of-sir-baccay) yung ginawa kong tula. at ang verdict? may sense ang nilalaman, mali lang daw ang structure ng mga salita. sa loob-loob ko, may "K" naman pala akong maging manunulat, kailangan ko lang (marahil) ng madibdibang pag-aaral at paghuhulma para matupad ang munting pangarap para makapagsulat.

kung tutuusin, lagpak ako sa english. as in hindi naman talaga ako mahusay doon. tama lang, sakto ika nga. sabi ko nga, mas gugustuhin ko pang pagsalitain at pagsulatin ako ng diretsong Tagalog kesa sa Ingles. pero napagtanto ko, mas mahirap pala ika ang Tagalog dahil madibdibang balagtasan ang kailangan mong ipuhunan para magtagumpay ka. (hay, dumugo ilong ko don ah! haha)

and so to sum it all, it's about time. wake up dude, wake up! :)

ang pagbabalik...

2007-06-15T09:58:00.000+08:00

haha.. kamusta naman ang naagnas kong blog?! :p

pampalipas-oras.

2007-02-24T17:40:00.000+08:00

haay... time-out muna. eto muna aatupagin ko ngayon. ^_*

You Are 50% Boyish and 50% Girlish

You are pretty evenly split down the middle - a total eunuch.
Okay, kidding about the eunuch part. But you do get along with both sexes.
You reject traditional gender roles. However, you don't actively fight them.
You're just you. You don't try to be what people expect you to be.

How Boyish or Girlish Are You?

Your Seduction Style: The Charismatic

You're beyond seductive, you're downright magnetic!

You life live and approach seduction on a grand scale.

You have an inner self confidence and energy that most people lack

It's these talents that make you seem extraordinary - and you truly are!

What Is Your Seduction Style?

Your Power Level is: 78%

You're a very powerful person, and you know that all of your power comes from within.
Keep on doing what you're doing, and you'll reach your goals.

How Powerful Are You?

You Are 73% Indie

You're a very indie person, and admit it, you look down a little on people who strive to be normal.
You'll indulge in a little mainstream pop culture every now and then. But for you, anything not indie is a guilty pleasure!

How Indie Are You?

You Are 72% Passionate, 28% Compassionate

You are very passionate, especially when it comes to love.
In fact, it's sometimes difficult for you to tell between love and lust.
You jump in head first, and figure things out later... usually when it's all over!

Is Your Love Style Passionate or Compassionate?

Your Superhero Profile

Your Superhero Name is The Purple Crusader
Your Superpower is Willpower
Your Weakness is Stuttering
Your Weapon is Your Invisible Throwing Stars
Your Mode of Transportation is Vortex

What's your Superhero Name?

Your Political Profile:

Overall: 75% Conservative, 25% Liberal

Social Issues: 50% Conservative, 50% Liberal

Personal Responsibility: 100% Conservative, 0% Liberal

Fiscal Issues: 100% Conservative, 0% Liberal

Ethics: 50% Conservative, 50% Liberal

Defense and Crime: 75% Conservative, 25% Liberal

How Liberal Or Conservative Are You?

In a Past Life...

You Were: An Arrogant Mathematician.

Where You Lived: New Guinea.

How You Died: Buried alive.

Who Were You In a Past Life?

Your Extroversion Profile:

Sociability: High

Activity Level: Medium

Assertiveness: Medium

Excitement Seeking: Medium

Friendliness: Medium

Cheerfulness: Low

How Extroverted Are You?

You Are Barney

You could have been an intellectual leader...

Instead, your whole life is an homage to beer

You will be remembered for: your beautiful singing voice and your burps

Your life philosophy: "There's nothing like beer to give you that inflated sense of self-esteem."

The Simpsons Personality Test

ahehehe... me part two pa yan (ay hindi.... eEeHyYyYyYaAAaAaAaaAAnNn...). kaya lang, uuwi na ko ngayon. *_*

twisted and bloated mind(s).

2007-02-24T17:21:00.000+08:00

oh my gawd.

so many words, data, (and whatever you may call it) to fill up in my (rotten?) mind...

sa totoo lang, malapit na talagang sumabog 'tong inaagnas kong kokote.

kung baga, overloaded na 'to oh!! *turo YOU-tak* o_o

ayun.

suicidal na nga talaga siguro ako. ayokong matsugi sa uste, pero kung sa dami ba nga naman ng isinasampal na paperworks sa iyo, e ewan ko na lang kung hindi ka maglupasay sa bubog, maglululundag sa tuktok ng mt. samat, magkandaarriba sa gitna ng kalsada sa EDSA. in short, nakakatuliro na talaga itech!! naman tsang, kamusta naman ang l0lah mo!!! +_+

ayun.

hindi sa nagiging nega-thinker ako (as evident in my persuasion of being insane), kaya lang ang dami-dami kasi ng pinagagawa eh! (reklamadOOoOOor-dOOoOOor-dOOooOOooOOrrr...)

ayun.

i can.
i can do it.
i can (?) survive.
i (think) i can...
(ala... pumapasok na ata ang kaluluwa ni blow sa akin ah!! 0_0)

ayun. T_T

(you can ignore my moment of foolishness and being corny if you want to. thank you.)

Sirkulo.

2007-02-08T10:13:00.000+08:00

"I cry because I have a beautiful country which has been ravaged by its own people. I cry because I know in the days to come there will be more violence, anarchy, sadness and frustration among us. I cry because I see the opportunities wasted and lost and the many yet unborn who will have to suffer and pay the cost..."

-F. Sionil Jose, Ermita

Hindi na nakagugulat isipin ang kalagayan ng bansa natin sa kasalukuyan. Samu't saring problema and tila nagbabadya para sa paglugmok ng bayang pilit na itinatayo tungo sa apoy ng kasakiman. Marahil iisipin natin, (nating mga kabataan): "Ano pa ang halaga ng pagmamalasakit sa bayan kung sa pagmithi ng kapayapaan ay may ga-bundok na batong humahadlang dito?"

Mula pa noong panahon ng mga Kastila, nayuyurakan na ang pagkatao nating mga Pilipino. Nasaksihan ng ating mga ninuno kung gaano kasakim ang mga makamundong budhi ng mga mananakop sa atin. Marami ang natakot, nagsawalang-bahala at nagbulag-bulagan sa mga hiyaw, hagulgol at hapis ng kanilang mga kababayan. Sa kabilang banda, marami ang gumising at/o bumangon sa sarili nilang mga paa upang ipaglaban ang karapatan na sa kanilang pananaw ay nararapat lamang na makamit ng bawat isa sa atin. Iba-iba man ang naging sandata ng mga bayaning ito, iisa naman ang kanilang minithi para sa bayan na unti-unting nalulunod sa linamnam ng kumunoy -- ang Kalayaan.

Ngunit teka... sa paglipas ng panahon, kamusta na nga ba ang ating bansa na pilit ibinangon?

Kurapsyon, kahirapan, labis na pamumulitika -- iilan lamang ito sa mga isyung-panlipunan na kinakaharap ng ating bansa sa kasalukuyan. Kung iisipin natin, hindi na rin ito bago sapagkat kung babalikan pa lamang natin ang panahon ni Marcos ay tila laganap na ang mga ito. Gaya nga na nabanggit, marami rin sa ating mga Pilipino ang hindi nagsawalang-kibo na lamang at nakipaglaban para sa kapayapaan ng ating bayan -- maging kapalit man ay mga sarili nilang pawis, luha at -- dugo. At hindi rin natin maikakaila ang mga taong nagtakip ng kani-kanilang tainga't mga mata at sumunod na lamang sa takbo ng tadhana -- at para sa mga relihiyoso -- sa panahon ng inilaan ng Maykapal.

Kung isa ka sa makabagong henerasyon ng kabataan na tulad ko, marahil ay isa ka sa mga unggoy (kung wala nang mas aakma pa) na nakakulong sa isang hawla at naghihintay na lamang ng grasya ng dadapo sa kanila. "Come what may", ika nga.

Ngunit hindi ko naman nilalahat. Hanga din naman talaga ako doon sa mga kabataan na uhaw sa pagbabago at walang takot na ilathala sa sambayanan ang kani-kanilang mga saloobin, mga minimithi. Ngayon, masasabi ko na buo pa rin ang tiwala ko na "ang kabataan ay pag-asa nga bayan", ika nga ni Gat Jose Rizal.

Naniniwala ako na ang buhay ay parang isang sirkulo. Ika nga ng aking guro sa Kasaysayannoong ako ay nasa ika-apat na baitang sa mataas na paaralan: "History is repeating itself." Oo nga naman. Hangga't hindi nagigising ang BUONG sambayanan sa bangungot ng kamunduhan, hindi mawawala ang yakap ng diablo sa ating lipunan. Minsan, kailangan din nating isipin at isapuso na sa kabila ng lahat, tayo ay mga tao pa rin na uhaw na uhaw at naghahangad sa kaunlaran, sa kapayapaan.

Pero bago natin makamit ang mga ito, kailangan muna nating isaksak sa ating mga kokote ang salitang ito -- ang NASYONALISMO. :)

flying beyond the busy streets of reality.

2007-02-08T10:08:00.000+08:00

yeeees. it's been a while, and i just feel like moving out from this harsh world.

but no matter what i do, no matter what goes through my mind,

i cannot help but to think that life is still SO beautiful.

sa madaling salita, nasasaiyo lamang 'yan (ay hindi.... E-yaAaAaAaAaAnn.) kung paano ka makikipaglaro sa takbo ng tadhana (o kapalaran ni Papa God, kung mas aakama.)

Haaaaayyyyy................. +_+

paskuhan blues.

2006-12-21T20:45:00.000+08:00

Haay. . .

Ang saya... ang saya saya! ^_^

Yesterday was one of the most splendid moments that happened in my ENTIRE life.

Iba talaga ang feeling... unexplainable. (if there's such a word.)

Sa mga nakakaalam kung bakit, SHUT UP na lang kayo.

Sa mga hindi nakakaalam, sorry... just keep on guessing. AHAHAHAHA!!! *evil laugh*

Ayun.

Kahit naman papano, nakalimutan ko rin ang mga PANGIT (take note: PANGIT) na kaganapan dito sa mundong ibabaw.

___0-0-0___

Nakakaburaot. Parang... parHang gusto ko nang lumagapak sa pinakailalim na parte ng Mother Earth. :o

Parang. . . parHang kanina lang. Kung ano ang ikinasaya ko kagabi, yun naman ang kinamalas ko ngayon.

(at sakin na lang kung ano yun.)

Ayun. Napagisip-isip ko, sadyang may kapalit ang lahat. *b0w.*

Ayun.

Basta. . . Salamat. Salamat seño:

...BJ
...Kevin
...Hans
...Albert (ang hayuk sa kainan! ahahaha!)

...Carol
...Tina (d' burthday gurl!)
...Khan

...salamat dahil pinapasaya ninyo ang life ko (yuck... ang corni.)

hehe.

Basta. salamat. ^_^

nonsense ch0rva.

2006-12-06T19:20:00.000+08:00

haay... ala ako sa mood ngayon. kaya nagpopost na lang ako ng isang (makapagdamdaming) poem. pa-critique na rin po. tsalamas.

life's so absurd. _0_

Distorted Heaven

“I must have this woman, to save myself from the
ridiculous position of being in-love
with her.”
-- Choderlos de Laclos, Les Liaisons Dangeruses

He keeps on forgetting the
intrinsic values of his society.
Luckily yet sadly,
he slips in the midst of the
illuminated crowd.
The night falls,
yet his soul still finds something that
might break her capacities in life.

She agitates the peacefulness of
her mind.
Luckily yet sadly,
she blissfully hangs up
the atrocity of her soul.
People around her keep on facing
the incapacities of Truth.
Does she mind?

By this time, his mind’s been straight-forward.
By this time, her heart’s been down-forward.

As long as the feeling goes with the flow,
As long as the sound of thunder flashes through,

they don’t mind.

All they wanted to do is have a fervent sense of belongingness.

_26nov06_

by believing in the power of prayer. . .

2006-10-26T21:33:00.000+08:00

Ahahahaha. . .

At SUPER sulit naman at luha, pawis, at pag-eefort ko sa English dahil. . .

1.75 lang naman ang grade ko.

[Hmmn... pwede na rin, kesa naman ma-singko.]

Grabe, ang bait bait talaga ni LORD!

woh0o!!! ^_^

Suspencion Orders of Local Mayors: Political Harrassment?

2006-10-18T20:51:00.000+08:00

MARTES, ika-17 ng Oktubre. Naglabas ang DILG ng 60-day suspencion order laban kay Makati Mayor Jejomar Binay, Vice-Mayor Ernesto Mercado at 17 pang konsehal ukol sa umano'y "ghost employees" ng pamahalaan ng Makati. Pinabulaanan naman ito na kampo ni Binay.

Aniya'y isa na naman itong panggigiit ng administrasyong Arroyo sa mga miyembro ng oposisyon. Paliwanag naman ng Malacañang, dumaan ang pagsususpinde sa due process of law at iginiit na walang bahid-pulitika ang pangyayaring ito.

Nagkaroon ng matinding tensyon sa lungsod ng Makati dahil na rin sa pagtanggi ni Binay at mga kasama na bumaba sa pwesto. Kaya't wala na lamang nagawa ang pansamantalang pinuno ng Makati na si DILG-NCR Director Rodolfo Feraren kundi ang umupo sa lumang city hall nito.

Nagpakita naman ng suporta ang mga kaalyado ni Binay sa oposisyon sa pagbisita nina Dating Pangulo Corazon Aquino, Gng. Susan Roces, San Juan Mayor JV Ejercito, Dating Bise-Presidente Teofisto Guingona, Dating Senador Kit Tatad, atbp.

Kapuna-puna ang pagsuot ng uniporme ng marino ni Binay bilang pagpapakita na rin ng paglaban sa kanyang karapatan. Ngunit naghayag naman ang pamunuan AFP na maaaring makasuhan ang nabanggit na alkalde sa 'di tamang pagsuot nito ng uniporme ng militar.

Iginiit ng kampo ni Binay na isa na namang itong political harrassment upang pabagsakin umano ang oposisyon. Bwelta naman ng administrasyon, walang harrassment na nagaganap sa mga pangyayaring ito. Ang pagmamalaki pa nila, nauna nang sinuspinde ang mga alkalde ng Baguio, Sta. Rosa, Laguna, atbp. na kasapi rin ng administrasyon.

Nauna rito ang pagsuspinde kay Pasay Mayor Peewee Trinidad noong isang buwan sa diumano'y iligal na pagpirma nito sa isang kontrata at mga isyung basura.

Tila sunud-sunod na ang mga suspencion orders laban sa mga alkalde. At ang susunod sa pila: Caloocan Mayor Recom Echiverri.

Politika. Karahasan. Saan ka nga ba lulugar? Haay.

for more information, log on to:

http://www.inq7.net

i (almost) got it!

2006-10-15T21:15:00.000+08:00

Ayun. At nahatulan na nga ang madlang 2nd year kahapon sa English 102 namin. May mga pinalad, may mga hindi pinalad. At mayroon din namang mga alanganin.

Isa na ako doon.

KAHAPON. Ngaragan na nga ang lahat para sa pagpapasa ng final output sa Expository Writing. Syempre, hindi maiiwasan ang puyatan, pressure, and everything. Lalo pa't karamihan sa mga estudyante e hindi pa naaayos ang kani-kanilang mga paper. Sa kaso ko, talagang nahirapan pa ako dahil bukod sa ang hirap-hirap na nung crinitique ng content-area specialist ko (aba! mantakin mong ATENISTA pala ang loko!), e akalain mo ba namang hindi pa grineydan yung paper ko. Ewan ko ba at kung ano ang pumasok sa kukote niya para hindi niya greydan ung gawa ko. O hindi naman kaya ako ang may sala?! Ang culprit? Ewan ko.

Anyways, anyhows, anywhys, ayun na nga. Ni-rush ko na talaga yung paper ko (together with Sarrah na nagngangangawa na sa tensyon) para lang matapos na rin ang mga paghihirap na aking nadarama sa mga oras na iyon (naks, ang corni na, ang drama pa! hehe.). Ni hindi ko na nga rin idinagdag masyado yung mga pinaglalalagay ni atf, dahil alam kong gagahulin lang ako sa oras. Ayun.

After minutes of waiting...

The final verdict has arrived.

At ang resulta: tense. Sobrang tense.

As in kulang na lang e magsasasayaw ako na para bang si Sisa sa sobrang (as in sobra! swear!) tensyon at pressure.

Tapos, muntikan pang mawala ang minimithi kong mp3 player. Syempre, mega kaba naman ang lolah niyo. Buti na lang at mabait si ate (di ko alam ang neym) ng photoprints at ibinalik naman ng matiwasay ang aking minithing mp3 player. Thank's ate (di ko alam ang neym)! :)

[hindi naman ako nagpa-plug noh!?]

Aba't mantakin mong dinekwat pa pala ni LEO MARVIN BALANTE ang letter to the publisher ko kaya halos mamatay na ako sa nerbyos dahil natataranta na talaga ako! Kaya ayun, nagpaprint na lang uli ako para matapos na ang lahat ng pagdedelubyo ko.

Kaya't nung turn ko na ng magpasa ng requirements,...

"Im sorry, but I WILL NOT ACCEPT your paper UNLESS you give me the contact number of your critic."

(syempre hindi yan yung exact words, pero ganyan yung manner of approach niya sa akin.)

Anong epekto sa akin? CRY. MEGA CRY. as in DRAMA MODE.

Wala e. Hindi ko rin napigilan. Kasi nga natetense na ako masyado nyan. (Ang kulit naman eh. hehe. ;p)

PERO... (to make this long story short...) Naayos din naman ang lahat at naipasa ko din naman yung requirements ko ng mahinusay.

KAya't SALAMAT kina...

*K-Ann Domingo (para sa libreng tawag ke tita ko)
*Sarrah Andaya
*Sharyn Placido
*Tina Libiran (ikaw pala yung nag-hug sakin. awww... ang sweat!)
*Carol Lumba
*BJ Villafuerte
*Hans Lising
...(para sa mga pag-aalala ninyo. na-tats ako ng sobra) ^_^

Ayun.

Kung inaakala ninyo na natapos na dun ang lahat, aba'y nagkakamali ka dun, tsong.

Pero syempre, hindi ko na idedetalye yun.

Eto na lang....

[Salamat ke Mr. KEVIN ANTHONY S. DUMPIT para sa libreng lunch. In fairness ha, nabusog ako dun.]

But most of all, everything is impossible if it's not for Papa God for His never-ending love, patience, guidance and protection.

I praise You!

And thank you.

Ayun.

Sa wakas, SEM BREAK NA! w-0-h-0-o !!!!!!

SLEEP... SLEEP... SLEEP.

^_^

the aftermath of the 'nosebleeding syndrome'

2006-10-13T14:14:00.000+08:00

blood's dripping all over your body -- bleeding nose, bleeding ears, bleeding tears, bleeding minds ... and all that.

finally...

after months of hardwork, stress, tension, sleepless nights... 1st semester is FINALLY over.

in fairness ha, kulang na lang maglupasay ako sa kalsada sa sobrang tuwa.

aba't mantakin ba naman kasi ng kagalang-galang at kaaya-ayang minimithing (yuck, ang corni) fakultad ng sining at panitik na tadtarin kami ng trabaho?

projects,
paper works,
reports,
research, (grrr!)
...and everything.

at sabayan mo pa ng napakagandang pampagana: ang sunud-sunod na quizzes, tests, ang all that.

(eh kung hindi ka ba naman magkanda-arriba dyan sa labas, e ewan ko na lang.)

at ang final exams... w0h0o! pamatay.

oh sige, sabihin na nating 5 (but it's supposed to be 4) lang ang inexam namin,

pero juice ko pong pineapple... nakakadugo naman ng utak. (take note: hindi lang ng ilong, a?)

anyways, anyhows, anywhys, let's just thank Papa God for not letting us suffer from the realms of madness. (if you know what i mean)

at may pahabol pa pala...

mantakin mong hindi pa pala tapos ang academic paper namin sa English?!

[aba sir, abusado ka na ha! sinuswerte ka ata... (nyaknyak.. joke lang po. :D)]

oo. bukas pa kasi ang final verdict namin.

oo. bukas pa malalaman kung sa langit o sa impyerno kami mapupunta.

(at shanawa.)

haay... at least, kahit papano, makakapagpahinga na rin ako.

e juice ko naman, gusto ko naman mabawi 'tong eyebags ko noh!?

para looking good ulit sa debo0t ko.

(hehe, walang papalag! ang pumalag PANGET! hehe.)

ayun.

i'm starting to recover from the remains of harshness.

2nd semester.

here we come......

[harinawang makasurvive ako 'tong sem na 'to.]

[*oh no, not i, I WILL SURVIVE...*]

ala lang.

Same Old Banana.

2006-10-05T17:11:00.000+08:00

haay...

same old banana.

pare-pareho na lang ang mga kaguluhan sa politika at sa gobyerno natin.

minsan, parang nakakasawa na rin ang magsalita.

(hindi naman ako nawawalan ng pag-asa ha?!)

gusto ko lang munang magpahinga.

haaayy......

*_*

Pagtanaw sa Kasaysayan ng Martial Law

2006-09-21T12:22:00.000+08:00

"I hereby declare the State under Martial Law."

-Ferdinand Marcos

Tatlumpu't apat na taon na ang nakalipas mula nang dumaan ang mamamayan sa kamay ng isang diktatura. Sa pagdeklara ni Pres. Marcos ng Martial Law, nawala ang demokrasya sa Pilipinas.

Samu't saring kaguluhan at karahasan ang nangyari sa ating bayan. Binahiran ng kanyang Tyranny ang kalayaan ng bawat mamamayan. Marami ang nabura dito sa mundong kinatatayuan natin dahil sa kani-kanilang prinsipyong ipinaglaban.

Ngunit hindi pa rin natinag ang mga taong nagnais ng pagbabago at gumawa pa rin sila ng mga hakbang upang tuluyan nang mapatalsik sa pwesto ang noo'y presidente ng Pilipinas na si Ferdinand Marcos.

At nagwakas na nga ang halos dalawampung taong diktatura ni Marcos sa pamamagitan ng makasaysayang EDSA Revolution I noong Pebrero 24-25, 1986.

Tatlumpu't apat na taon. Kumusta na nga ba tayo ngayon?

Para dun sa mga taong nagbuhos na kanilang luha, pawis at dugo, hindi pa rin naghihilom ang sugat at patuloy pa ring lumalaban.

Para naman doon sa mga nagbasbas sa pamamagitan ng kani-kanilang panalangin, natapos na. Natapos na rin ang pang-aalipin ng isang agila.

E paano naman para sa bagong henerasyon?

Eto. Hati.

May mga kabataang sumasaludo sa kabayanihan ng mga nagpursige na mawakasan ang diktatura ni Marcos at nagsisilbing inspirasyon ang mga ito para sa pakikipaglaban tungo sa demokrasya.

May mga kabataang tila bahagi na lamang ng kasaysayan ang kaganapan noong Marcos Regime at mas nagbibigay na lamang ng importansya sa ibang mga bagay na walang kinalaman dito.

At mayroon namang mga kabataang nagbubulag-bulagan sa mga pangyayari sa ating bayan at nakikisunod na lamang sa agos ng makamundong buhay.

Ikaw sino ka sa mga kabataang ito?

Tatlumpu't apat na taon na pakikipaglaban.

Tatlumpu't apat na taong pakikibaka.

The legend lives on, ika nga.

RP at Thailand: Salamin ng Katiwalian

2006-09-21T11:45:00.000+08:00

Thailand: Land of the free.

Martes, Setyembre 19. Nagdeklara ang pinuno ng Armed Forces ng Thailand na si General Sonthi Boonyaratglin ng isang kudeta laban kay Prime Minister Thaksin Shinawatra dahl umano sa lantarang katiwalian, [andaraya sa eleksyon, pang-aabuso ng kapangyarihan, atbp. Nagsanib-puwersa ang mga sundalo at ang mamamayan ng Thailand na kontra kay Shinawatra upang patalsikin na ito sa puwesto. Napaligiran na ng mga sundalo ang mga siyudad sa Thailand upang mapanatili ang kapayapaan sa nasabing lugar. Nagdeklara na ng Martial Law ang puwersa ng Armed Forces at humihingi na ng basbas ng kanilang hari na si His Majesty King Bhumibol Adulyadej at nangakong ibabalik din ang demokrasya sa mga tao. Samantala, kasalukuyang nasa ibayong dagat si PM Shinawatra para sa pakikipag-ugnayan sa mga foreigners patungkol sa foreign relations nito at naghayag na kontrolado pa rin ng kanyang gobyerno ang sitwasyon sa kanyang lugar. Sa kasawiang-palad, pinutol ang broadcast nito.

Makailang ulit na ring nangyari ang Coup 'de Tat na ito, kaya hindi na rin nakakagulat na mabalitaan pa ito.

Hanga ako. Ninanais ng mamamayan ang pagbabago at hindi na sila nag-atubiling magkaisa. Kaya't hindi na rin nakapagtataka na bansagan silang "Land of the Free People".

At ano naman ang kinalaman nito sa Pilipinas?

Malaki. At hindi nalalayo ang sitwasyon ng Thailand dito sa Pilipinas.

Ngunit iginiit ng Malakanyang na huwag ikumpara ang Thailand sa Pilipinas dahil malayong-malayo umano ang kalagayan nila sa atin. At isa pa, siniguro ng AFP na nananatili pa rin di umano ang katapatan nila sa gobyerno.

Ayun ang nakikita nila. E ang nakikita ng mamamayan?

Kahit saan pang anggulo ang tignan natin, hinding-hindi talaga nalalayo ang sitwasyon ng Thailand sa Pilipinas. At hinding-hindi rin nalalayo na maaaring mangyari dito ang nangyayari sa kanila ngayon KUNG magkakaisa ang bawat Pilipino tungo sa pagbabago.

Makikita rin dito na HINDI solusyon ang pagpapalit mula sa Presidential tungo sa Parliamentary bilang sistema na ating gobyerno dahil isinasalamin na ng Thailand ang mga posibleng kahihinatnan nito.

Kung akoang tatanungin, pabor din naman ako sa Parliamentary form of government NGUNIT hindi sa henerasyon na ito dahil naniniwala ako na gagamitin lamang itong stratehiya ng mga mapang-abusong namumuno para lamang sa kanilang pansariling interes.

"The man who refuses to judge, who neither agress nor disagrees, who declares that there are no absolutes and believes that he escapes responsibility, is the man responsible for all the blood that is now being spilled in the world."

-Ayn Rand

ang naidudulot ng lumilipad na diwa. (and all that wet, wet, WET thang!)

2006-09-20T16:45:00.000+08:00

Oo. Ka-stress nga 'tong mga nagdaang araw. Syempre, malapit na naman ang finals... kaya ngaragan na naman ang lahat. Including me. Ayun.

At ang naiidudulot ng diwang naglalakbay?

Tapilok in front of the madlang people.

Last Monday. I was about to go home cuz I still have a lot of school works to finish, (galing akong library nun..) then, when I passed by Concepcion St., wAlaAh!! Tapilok ang lolah nyo. (Samahan nyo pa ng halimuyak ng calamares)

Kakahiya nga eh!

Pero syempre, pinairal pa rin ang POISE ng lolah niyo (lalo pa't wala akong kasama) at dumerecho ng lakad.

Pero sa diwa ko... "Arrrrruuuy... ang sakit ng heels ko! At yung makinis kong legs. Nagasgas na!!!" (ang kapal naman ng mukha ko! hehe.)

Tapos. Syempre sumakay na ako ng jeep pauwi.

Tapos. Nung malapit na ako sa amin,

w0o0o0o0o0ohHhSsSshHhHhHh............

Humagulgol na naman si Bathala.

At syempre, ang mabait na bata, hindi nagdadala ng payong. Kaya...

Pag-uwi ng bahay, basang sisiw. b0w.

Tuesday. Uhm... Ala namang masyado. Pero syempre, hindi pa rin mawawala ang ka-STRESH na araw dahil ngaragan pa sa pagrereview ng lessons dahil quiz sa History. Kainis nga eh! Bakit pa kasi nagtiyaga pa akong maghintay diyan sa lintak na kurtina na yan eh! (Well, hindi naman ako makatanggi ke tito/tita/lolah Ferdie kaya ala ding nagawa..) Ayan tuloy. Hindi nakacatch-up sa lessons. Kaya ang resulta:

Lagapak. Bagsak. Kawawa.

Juice ko naman kasi, babagasak na nga lang, dun pa sa naturingang "fave" subject.

Oh well, quiz lang naman yun. Pero nakakadisappoint lang. Haaay.

Wednesday. As in today. Ayun, same old day na hindi gaano. Accreditation week eh! Kaya todo pa-impress... este, preparations ang madlang AB para sa mga accreditors na hindi mo naman maitindihan kung saang lupalop ng kagubatan ng eskuwelahan nanggaling. Ika nga ni Dr. Vasco, "ba't pa iaaccredite ang USTE, e hindi naman tayo nalalyo sa UP?" Hmmm... :o

Ayun. Pa-good shot.

Kakatawa nga sa Natsci kanina eh!

Syempre pa-impress, ika nga. Kaya pa-impress din naman ang pa-cute naming propesor. (wag niyo kong isusumbong ha!? chu-chu ko lang 'yun. hehe.) Yung tipo ba na halos pumutok na yung BIG belly (take note: BUDDHA) niya sa sobrang (nga ba?) kaba. Hindi mo maintindihan kung anong spiritung ewan ang sumapi sa kanya. Pero 'di rin naman nagtagal yung accreditor. Paglabas niya, para lang naman kaming mga bata na nakalusot sa palusot sa mga magulang... lalo na siya. (I think). Pero in fairness ha!? gusto ko yung background music nung isa niyang presentation (the first one).

Ayun.

GRABE. Luwa na talaga eyebags ko. Bakit kaya sa tuwing dumadaan ang finals eh nagkakanda-ngaragan na ang lahat? Including me.

Survival? Probably.

Suicidal? For me, DEFINITELY.

Dahil pag nagpabaya pa ako, ala na. Bye bye sayonara USTe na ako.

Kawawa naman ako. Baka pulutin na lang ako sa kangkungan.

(Hindi ako nagseself-pity hah?! Hehe.)

Ala lang. Nagchika lang. Nonsense.

Kawawang Inang Bayan . . .

2006-09-18T16:05:00.000+08:00

Oo. Sa kabila ng lahat ng efforts ng gobyerno upang mapalago ang ating ekonomiya, e tila lalo lang lumalala ang sitwasyon nito.

Ang dahilan: ang GARAPAL na kurapsyon ng mga ganid na pulitiko.

Dada sila ng dada na maki-isa ang bawat mamamayan para sa ikauunlad ng ating bansa, eh sila naman itong walang habas na dumadakma sa kayamanan ng bayan.

Wala rin naman sigurong saysay ang ginagawang "pagpupursige" ng ating mahal na pangulo kung SIYA (kung di man, yung magaling niyang asawa) mismo ang humahakot ng pinaghirapan ng mga Pilipino.

Base sa survey, bumaba sa 37.4% nitong 2005 mula sa 50.5% noong 1998 ang ranggo (tama ba word ko?) ng Pilipinas sa kampanya ng gobyerno laban sa kurapsyon.

Isang mensahe:

Kung mangangampanya kayo laban sa kurapsyon dito sa Pilipinas, maigi-igi siguro na TUMINGIN MUNA KAYO SA MGA SARILI NINYONG SALAMIN bago pa kayo magdada ng magdada dyan. Isipin niyo naman ang bawat Pilipinong halos mamatay na sa gutom sa SOBRANG kahirapan na nagaganap ngayon dito sa ating bayan.

Makonsensya naman kayo!

Hahahahaha!

Kaawa-awang Pilipinas.

Lumulubog na.

(Pero wag mawalan ng pag-asa! Makakabangon pa tayo.)

(Di nga lang sa henerasyon na 'to.)

Tsk... tsk... tsk.

[but in fairness, mrs. president does well in some economic aspects. no wonder that she's an economist. on the contrary, she overjoys her role being the "mother of the state". too bad.] *_*

[bago tumaASS yung presyon ng dugo niyo, maghulus-dili (tama ba?) muna kayo. hindi ako ganoong katanga para hindi ko malaman ang katamaran ng mga iba nating kababayan kaya hindi umuunlad. ang punto ko dito, dahil na rin sa ipinapakita ng ibang namumuno sa ating gobyerno e tila nawawalan na ng pag-asa ang ibang mamamayan upang makapagsimulang bumangon. at isa pa, hindi ko naman nilalahat eh! think about it. bottomline is, OPINYON KO LANG ITO. get it?] *chill* ;p

wala akong maisip na title. -^-

2006-09-18T15:25:00.000+08:00

Sa wakas. Nabawasan din ang sakit ko sa ulo sa lintak na English na yan.

Pero syempre, hindi magiging posible ito kung hindi na rin sa mga awa at effort ng mga sumusunod:

**(ate) Joanna Parungao (salamat sa pasensya mo. c:)
** Sharyn Placido (salamat sa mga advices mo)
** Kevin Dumpit
** K-Ann Domingo
** Miguel De Dios
** Lambert Santos

...at sa iba pa na naawang magdonate ng premises para sa kaawa-awang chart ko sa English.

Pagpasensyahan niyo na ang lolah nyo, natutuwa lang talaga ako. Ayaw talaga kasi gumana ng utak kong kinakalawang eh!

Pero... pero... pero.

Wala pa ito sa kalingkingan ng DAMI ng paper works namin sa school.

Grabe. Nosebleed.

Hehe.

Waah.

T_T

Subic Rape Case

2006-09-12T10:14:00.001+08:00

Kahapon nga lang ay nagbigay na ng unang testimoniya si Lance Corp. Daniel Smith, ang pangunahing suspek sa kontrobersyal na "Subic Rape Case".

Taliwas ang kanyang pahayag sa mga pahayag na biktimang si "Nicole".

Bersyon ni Smith:

Nagkita sila ni "Nicole" sa Neptune Bar, gabi ng Nov. 1 '05.

Nagkakilala at nagkapalagayan ng loob.

Sumayaw sila at matapos noon, ay bumalik na sila sa kanilang mesa.

Nagulat di umano si Smith nang bigla daw kumandong si Nicole sa kanya at tinanong kung pwede daw ba siyang halikan.

Pumayag daw si Smith at matapos ang "flirting moments" nila ni "Nicole" ay inaya daw niya ang dalaga na sumama sa kanila.

Pumayag daw si Nicole.

Ang sabi pa ni Smith ay hindi daw lasing ang dalaga.

Going back...

Pagsakay daw nila ng van ay nagulat umano si Smith ng sabihin ni Nicole na gusto daw niyang makipagtalik sa kanya.

At eto pa...

Tinulungan pa umano siya ni Nicole na magsuot ng condom.

At hindi daw nachi-cheer ang mga kasamahang sundalo ni Smith sa kanya.

Matapos daw ang 3 minuto, nahinto sila ng may 2 pang US marines na gustong makisabay sa kanila.

At dahil umabot na sila ng curfew, kinailangan na daw nila (ng mga sundalo) na bumalik ng barko at nabigong makahanap na taxi pauwi para kay Nicole.

Bersyon ni Nicole:

Nagkakilala sila ni Smith sa Neptune Bar, gabi ng Nov. 1, '05.

Naunang inihayag ni Nicole na kasayaw umano niya ang kanyang step-sister na si Anna Liza Franco at di kalayunan, namalayan na lang niya na si Smith na pala ang kasayaw niya.

Wala di umano siya gaanong maalala dahil na rin sa epekto ng nainom niyang alak.

Ang pagkakatanda na lang niya, namalayan na lang niyang may nagfo-force sa kanya na umalis ng bar dahil sa init sa loob ngunit tumanggi daw siya at sinabing inaantay niya ang kanyang kapatid.

Hindi umano niya natatandaan ang mga sumunod na nangyari.

Ang tangi na lamang daw niya naaalala ay nakapatong na di umano si Smith sa kanya at hinahalikan siya. [w/ background music: men lively cheering down on him... (or them.)]

Ayun.

Pero teka muna... lalo lang atang gumulo ang sitwasyon?

Mahirap magsalita ng tapos, lalo't mas marami pang mga tanong ang umaalingawngaw kesa sa mga sagot na dapat nang maitigil sa isang tabi.

Haay.

Ano... kanino ka papanig?

source: http://www.abs-cbnnews.com/topofthehour.aspx?StoryId=50098
http://subicrapecase.wordpress.com/2006/07/18/32/

Maibabalik Pa Ba ang Ganda?

2006-09-09T16:23:00.000+08:00

Guimaras oil spill.

Considered as "the WORST oil spill in the Philippines".

Sabihin na nating aksidente nga ang nangyari, pero dapat pa rin managot ang DAPAT managot.

Sana man lamang magka-isa ang bawat mamamayan para maibalik pa sa dating ganda nito ang Guimaras.

At huwag nang magturuan kung sino talaga ang may kasalanan.

Magtulungan na lang.

Paano kamo?

Sa maraming paraan. Pero sa tingin ko, pinakasimple na ang mapagupit ng kahit 1 inch man lang ng buhok para mai-donate doon.

Hindi mo kaya?

Eto pa ang isa.

Manalangin ka. Ipagdasal mo ang ikabubuti ng Guimaras.

Hindi mo rin kaya?

Hay naku, magpakamatay ka na! Ala ka palang silbi eh! *j0wk*

Ayun.

Oh eto...

Baka sakaling makonsensiya ka pa.

pinagkaitan ng tadhana

2006-09-09T16:08:00.000+08:00

Ang saya. Hindi ako pinayagan ni Sir Satoqs.

Ang ganda sana ng topic ko sa English, kaso masyado siyang malawak para sa intellectual capacity ng lolah mo. Papapalitan ko sana, kaso di na daw pwede.

Uumpisahan ko na yung chart ko, at paniguradong kakailanganin ko ng isang balde ng kape.

Lamayan na tsong.

Grabe. Duguan na ng utak to.

Ayun. Bahala na. Bahala na ang spiritu ni Haring Chulalongkorn.

Amen.

nang magbiro ang tadhana at humagulgol si Bathala. b0w

2006-09-09T14:51:00.000+08:00

Haay... kawawa nga ang lolah mo eh! Biruin ba naman kasi ng tadhana. Ang saya saya talaga!

Kagabi. Sa sobrang pangangarir ko dito sa lintik na blog na toh, inabutan na ko ng malakas na ulan. (wh0o0o0sh!!!!!!) Inakala ko nga nung una eh kung anong ewan lang yung narinig ko (nasa 5th floor ako ng central library nun). Tapos, ma-realize na lang ng baklang toh na isa pala talaga siyang ULAN na di mo maturingan kung anong ewan. Haay. Ala naman, buti na lang kamo at me bitbit na sinelas ang lolah niyo! (w0h0o!) Kaso, mukha namang wa epek yung payong na dala ko. Mantakin niyo ba namang me butas pa pala yun sa gitna. Grabe! In fernesh ha... basang basa lang naman ako pag-uwi ko ng bahay. At sabayan mo pa ng PAGKALAKI LAKI at PAGKABIGAT BIGAT na bag. Wo0h0o.. 'nong say niyo?! Napakasaya diba?

At sabayan pa nga pala ng napakadaling activity sa ENGLISH!!! Grabe... NOSEBLEED!!!! Wahahahaha.... naiiyak na nga ako eh! Parang... parHang... WAAAAAAHHHH!!!! Sana nga lang matapos ko 'toh. At sana makita ko si Sir Satoqs ngayon. Amen.

Ahahahaha.... Tinotoyo na naman ako. Nyahahahaha... Tinatamaan na naman ako dun sa "abonormal" na iyon. Ba't pa kasi nagustuhan ko pa yun bakulaw na iyon eh. Eh SUPER feeling naman 'yon. Bwaahahahahahaha!!!!!!!!!!! :(

Wala lang. Nonsense lang.

Paghukay sa Diwa ng Himala -- sa Isip, sa Salita at sa Gawa

2006-09-08T17:56:00.000+08:00

(3rd paper ko sa Filipino. Ala lang. Feel ko lang i-post. Jejejeje... ;p)

Kailangan pa nga ba natin ng isang bayani?

Isang bayaning magliligtas sa atin sa tuwing sasalakay ang lupon ng kasamaan?

Iyan ang kinatawan ng isa sa maituturing "alamat" -- si Bernardo Carpio. Kagaya ng ibang mga superhero na napapanood natin sa telebisyon, isa siya sa pinagkakatiwalaan ng mga tao sa mga panahong dumadating ang liga ng kadiliman. Ngunit dahil sa isang pagkakataong siya'y iginapos, itinago sa isang liblib na lugar, nabuhay ang mga tao sa takot at pag-asang balang araw ay maililigtas pa rin sila sa tiyak na kapahamakan. The legend lives on, ika nga.

Ipinakikita sa dulang "Walang Himala" ang diwa ng pag-asa at nasyonalismo sa puso ng mga karakter nito. Sinasalamin ng bawat karakter ang katayuan ng bawat Pilipino sa kasalukuyan. Base sa mga karanasan nila sa buhay, ipinadarama nila ang nais nilang sabihin, ipinararating nila ang hinaing ng bawat mamamayang Pilipino hindi lamang sa ating gobyerno kungdi pati na rin sa bawat isa sa atin.

Kagaya na lamang ng karakter na si Edgar. Sumasalamin sa kanyang karakter ang estado ng mga OFW na itinuturing ng karamihan na "bayani". Dahil sa kagustuhan niya na maiahon ang kanyang pamilya sa kahirapan, isinakripisyo niya ang kanyang sarili sa Italya para lang makapagpundar siya ng kahit kaunti para sa ikauunlad ng kanyang pamilya. Ngunit dahil na rin sa katagalan niya doon, nalayo na ang loob ng kanyang pamilya sa kanya. Sa kabila ng lahat, tila nawalan pa ng saysay ang lahat ng pagsasakripisyo ni Edgar dahil bukod sa iniwan na siya ng kanyang asawa, nagdulot pa ito ng galit ng kanyang mga anak para sa kanya. Kaya sa kasawiang-palad, e binawian na siya nga buhay sa isang lugar kung saan wala siyang kakilala, wala siyang karamay sa oras na siya'y nag-iisa.

Sumasalamin naman sa karakter nina Aynong at Marikit ang pag-asa ng bawat Pilipino. Sa kagustuhan ni Aynong ng pagbabago, nilisan niya ang kanyang tribo. Kahit anong impluwensiya ni Marikit na huwag siyang tumuloy e hindi ito naging hadlang kay Aynong upang tuparin niya ang kanyang mga pangarap para sa tingin niyang makabubuti sa kanyang bayan.

Iilan lamang silang nabanggit sa mga karakter sa dula, ngunit kagaya nga ng nabanggit, kinakatawan ng bawat karakter ang katauhan ng bawat isa sa ating mga Pilipino sa ngayon. Sa kabila ng lahat ng mga pagsubok -- ang Marcos Regime, ang EDSA I Revolution (kung saan naipakita dito ang diwa ng Nasyonalismo ng bawat Pilipino), ang Ramos, Erap at PGMA Administration, at marami pang iba, hindi pa rin nawawala sa ating kamalayan ang pag-asang makakabangon pa rin tayo sa kumunoy ng kasakiman.

Labis-labis ang ating paghahangad sa pagbabago. At dahil dito, naimulat na rin natin ang ating mga puso't diwa upang tayo na mismo ang kumilos. Hindi na natin hinayaan na masayang lang ang ating oras sa paghihintay ng pagkilos ng iisa lamang bagkus, kinatok na natin ang ating kamalayan para isupil na ang mapanirang paghahangad ng iilan para sa kanilang pansariling interes.

Naniniwala akong mayroong himala. Pero kung tatanungin mo ko kung saan at paano natin makakamit ito, nasa ating mga puso -- iyan ang sagot ko.

_090606_

Makakabangon Pa Nga Ba? (part ii)

2006-09-08T15:59:00.000+08:00

Hindi ako tutol sa pagsulong ng Charter Change. Ngunit tutol ako sa di makatarungang proseso nito.

Para sa akin, wala naman sigurong masama kung nagnanais ang iilan ng mga pagbabago. Pero sana ang mga hangaring ito ay para sa IKABUBUTI NG BAYAN, HINDI SA IKABUBUTI NG IILAN.

Sa tingin ko rin naman, may iilang nakasaad sa saligang batas na nararapat na ngang amyendahan. Dahil kung tutuusin, hindi na rin umaakma ang iilan dito.

At anu-ano naman ba kamo 'yun? Isipin mo. Pag-aralan mo.

Kasi ako, napagtanto ko na rin 'yun.

Bastusan Na!!!

2006-09-08T15:31:00.000+08:00

Kamakailan nga lang ay inihayag na ng Senado na ipapaaresto na nila ang mga opisyales na hindi sumisipot sa mga pagdinig nito.

Opo. Ipaaaresto na nga nila ang mga taong sa tingin nila ay bumabastos sa kanilang kapangyarihan.

Eh kung di ba naman kasing isang damukal na ganid ang mga nagpatupad (not to mention "her excellency" PGMA) ng mga panukalang gaya ng EO464 at MC108, di na nakakapagtaka na mangyayari nga ito.

O hindi naman kaya may itinatago ang mga opisyales na ito na "baho" kaya natatakot sila na sumipot sa mga hearings nito?

Diba? Eto na lang eh. Bakit hindi sila magpakita ni anino man lang KUNG wala naman talagang masamang itinatago ang mga opisyales na ito?

Kung wala talaga silang kasalanan, panindigan nilang malinis ang kanilang pangalan. Diba? Diba?? Diba???

Kaya nababalewala na ang kapangyarihan ng Senado eh. Kaya isinisulong na ng iilang ganid na pulitiko ang pagaabolish dito.

Kawawang hurisprudensiya. Nawawalang saysay na.

Tsk. Tsk. Tsk...

Makakabangon Pa Nga Ba?

2006-09-05T11:40:00.000+08:00

Napipinto na nga ang pagtapak sa ating kalayaan.

Sa tingin niyo, ano nga ba ang kahihinatnan ng pagsulong ng Charter Change na 'yan?

Ngayon nga lang na nagkakandayaan na sa pagsulong nito, paano pa kaya kung maipatupad na ito?

Ala na. Lalo lang lulubog ang 'pinas sa tiyak na kahirapan dahil sa kasikiman ng mga "walang pusong" pulitiko na yan.

Sa halip na gumawa sila (o tayo) ng paraan para nalagay sa ayos ang ating bayan,

e mukhang lalo lang itong malalagay sa alanganin.

tsk. tsk. tsk.

Paano na yan?

Tingala

2006-09-03T19:28:00.000+08:00

Nakalulunos pagtantuhin ang mga nangyayari sa ating bayan ngayon. Samu't saring problema ang dumadaloy sa agos ng pagsupil ng kasakiman. Kung minsan, gusto na nating sumuko dahil iniisip natin na wala naman silbi ang nasa itaas.

Wala nga ba?

Ako nga rin, minsan gusto ko nang sumuko.

Pero di kalayunan, isang katok ang gumising sa natutulog kong diwa.

"Ano ka ba? Ngayon ka pa ba susuko?"

"Baka nakakalimutan mo, kungdi dahil sa Kanya, wala ka sa mundong kinatatayuan mo."

Oo nga. Tama Siya.

Pananampalataya -- ito lang ang tangi kong sandigan sa LAHAT ng bagay.

Iisipin niyo siguro na wala sa karakter ko ang pagiging religiosa (o spiritwal, kung mas aakma.)

Pero kahit ganito ako, masasabi kong isa pa rin akong alagad Niya.

Dahil nagtitiwala ako sa Kanya.

At sa mga dagok sa buhay ng bawat isa, ng bawat lipunan...

Alam ko na may dahilan ang lahat.

Magtiwala lang tayo sa Kanya, ika nga. :)

Barung-Barong

2006-08-26T18:26:00.000+08:00

Bahay - Gary Granada

Isang araw ako'y nadalaw sa bahay tambakan
Labinglimang mag-anak ang duo'y nagsiksikan
Nagtitiis sa munting barung-barong na sira-sira
Habang doon sa isang mansyon halos walang nakatira

Sa init ng tabla't karton sila doo'y nakakulong
Sa lilim ng yerong kalawang at mga sirang gulong
Pinagtagpi-tagping basurang pinatungan ng bato
Hindi ko maintindihan bakit ang tawag sa ganito
Ay bahay

Sinulat ko ang nakita ng aking mga mata
Ang kanilang kalagayan ginawan ko ng kanta
Iginuhit at isinalarawan ang naramdaman
At sinangguni ko sa mga taong marami ang alam

Isang bantog na senador ang unang nilapitan ko
At dalubhasang propesor ng malaking kolehiyo
Ang pinagpala sa mundo, ang dyaryo at ang pulpito
Lahat sila'y nagkasundo na ang tawag sa ganito
Ay bahay

Maghapo't magdamag silang kakayod, kakahig
Pagdaka'y tutukang nakaupo lang sa sahig
Sa papag na gutay-gutay, pipiliting hihimlay
Di hamak na mainam pa ang pahingahan ng mga patay

Baka naman isang araw kayo doon ay maligaw
Mahipo n'yo at marinig at maamoy at matanaw
Hindi ako nangungutya, kayo na rin ang magpasya
Sa palagay ninyo kaya, ito sa mata ng Maylikha
Ay bahay

...ang mga mayayaman, nagpapakasarap.
...ang mga mahihirap, nagpapakahirap.
...may mga mata, ngunit nagpapakabulag.
...may mga tenga, ngunit nagpapakabingi sa mga habag.

...sa hirap ng buhay, dumarami ang nawawalan ng pag-asa.
...ang Makapangyarihan sa lahat, pinagbubuntungan ng pag-suya

...nawa laging masagi sa ating mga isipan,
...na anu't ano pa man,
...ang Dios, hindi natutulog
...hindi nagpapakabulag,
...hindi nagpapakabingi sa mga habag.

...MAGTIWALA LANG TAYO SA KANYA. :)

Hustisya. . . Namamatay na nga ba?

2006-08-25T09:24:00.000+08:00

2nd Impeachment Complaint

Kagabi lamang ay napagdesisyunan na ng Kongreso ang ukol sa 2nd impeachment complaint na inihain ng mga kritiko ni PGMA. Samu't saring diskusyon, argumento -- na nahantong (nga) sa pagbabasura nito. Maraming natuwa, maraming napika. Kesyo wala daw sapat na batayan, kesyo pagaaksayahan lang daw ng panahon...

Ang tanong... bakit pinagpipilit na ibasura ang complaint kung wala naman talagang itinatago? mayroon bang dapat na malaman na pinipilit na hindi malaman? Karapatan ng bawat isa ang MALAMAN ang katotohanan. Kung wala naman talagang kasalanan, bakit isinasantabi ang natatanging paraan upang mapawalang-sala ang walang kasalanan at maparusahan ang tunay na may kasalanan. Hmmm... there's something fishy going on here...

Tuluyan na nga (marahil) na nailibing ang HUSTISYA at KATOTOHANAN.

Condolence.

tsk... tsk... tsk.

Ninoy Aquino Assassination

23 taon na nga ang nagdaan mula ng mapaslang ang itinuturing "bayani" na si Benigno "Ninoy" Aquino. At sa lumipas na 23 taon ay hindi pa rin nareresolba ang kaso. Maraming mga teorya ang nagsipaglabasan, ngunit nakakalungkot isipin na wala pa sa mga teoryang ito ang lumalabas na totoo. E paano nga ba masosolusyunan ang kasong ito kung ang mga tao mismo sa likod nito ay nagbabalat-kayo na makipagtulungan sa ikareresolba ng kaso?

Hmmm. . . misteryoso ba kamo? Ewan ko...

tsk... tsk... tsk.

Pagmulat sa Kahayupan ng Lipunan

2006-08-25T07:19:00.000+08:00

Pulitika, ekonomiya, atbp. Kailangan nga bang makialam pa?

Marahil sa isang kabataang katulad ko ay isnab lamang ang karaniwang maisasagot. "Masyado pang maaga para problemahin ko ang mga bagay na 'yan. At isa pa, marami pang 'mas' importanteng bagay ang dapat pagtuunan ng pansin kaysa dyan. Problema na ng mga matatanda 'yan."

Siguro ay tama ka, siguro ay mali ka.

Maiksi lang ang panahon, ika nga. Kaya hangga't nabubuhay ka, isipin mo na ang dapat isipin, gawin mo na ang dapat gawin. Dahil baka isang araw, paggising mo, wala ka na sa mundong kinatatayuan mo.

Bilang isang mamamayan, karapatan mo rin ang isiwalat ang mga opinyon mo sa buhay. Ikatuwa man, ikagalit, ikalungkot, ikasaya, ikagulat -- malaya ang sinuman na ipadama ang tunay na nararamdaman -- maganda man o pangit ang nilalaman.

Alam kong alam ninyo na nadarama ng bawat isa ang nakakalugmok na estado ng ating bayan sa kasalukuyan. Nakakalungkot mang isipin, pilit nating itinitikom ang ating mga bibig at tinatakpan ang ating mga tenga't mata. Gustuhin mang nating magsalita e pinipili na lamang nating mambalewala dahil alam natin na hindi lang tayo pakikinggan ng mga kaluluwang ayaw makinig sa hinaing ng bawat isa.

Tama ba? Sapul ka noh?!

Para sa akin, ito na marahil ang panahon para maisiwalat ko sa bawat isa na bilang isang mamamayan, obligasyon ko na ipamulat sa kanila (o sa inyo) ang kahayupang nagyayari sa lipunan.

Kanya-kanyang gimik, kanya-kanyang diskarte. Ano... kakasa ka ba?